Diary of a travelin biker  -  Diario de un motociclista de viaje

15 reizigers

12 motoren

14 landen

17 weken

3 Amerikaís

2 continenten

30.000 km

In 2013 werd de kiem gelegd van mijn plan om Amerika te doorkruisen van Noord naar Zuid. Op een avond in het Russische Kostroma hoorde ik Dafne er zo enthousiast over vertellen, dat vanaf dan dit project mij niet meer losliet. De droom werd eind 2014 toch wat concreter door mijn inschrijving in de Motorkaravaan Alaska - Vuurland, welke zou doorgaan de tweede helft van 2015. De motor stond klaar, de patiŽnten waren op de hoogte dat ze mij een half jaar zouden moeten missen, mijn familie hoopte stilletjes (de een al wat stiller dan de andere) dat deze reis niet zou doorgaan.

http://www.ride-onmotortours.com/common/images_2005/mkar_alk-vuurl/map_kl.jpg

Begin 2015 werd het duidelijk dat er onvoldoende inschrijvingen waren. Ik kon het mijn familie niet aandoen om mijn eentje de trip te wagen als 'lobo solitario' en dus werd dit plan afgevoerd. Niet getreurd ! Plan B lag klaar: een motortripje naar Stalingrad werd een lange en opwindende trip in een wijde boog omheen de Zwarte Zee, doorheen GeorgiŽ en Turkije, langsheen de grenzen met ArmeniŽ, Iran, Irak en SyriŽ.

We zijn ondertussen 2016. Volgend jaar, in 2017, waag ik een nieuwe poging naar de Amerika's. Ik zal dan 60 jaar oud zijn...

Dag -x (vrijdag 5 februari 2016):

Via Erix Honda in Wondelgem kwam ik op het spoor van Jurgen Bogaert, een veertiger die reeds half de wereld afreisde op de motor, en ook van plan is Canada te doorkruisen van Oost naar West. http://bossitadventures.wordpress.com/

In de namiddag ontmoet ik hem in zijn atelier in Moerbeke. Hij is druk bezig om zijn motor af te werken: een omgevormde Honda Transalp. We keuvelen over ... je raadt het: motorreizen. We tasten elkaars interesses af en wisselen ervaringen en plannen uit.

Om 17 uur moet ik naar huis voor mijn raadplegingen. We spreken af om in contact te blijven.

Dag -x (zaterdag 23 juli 2016):

Zoals het hoort begint de concrete planning van mijn volgende reis na het beŽindigen van de vorige. Vanaf september kan ik mij inschrijven voor de reis Alaska - Vuurland, en in januari ten laatste weet ik of de reis zal doorgaan of niet. Als plan B speel ik met de gedachte om de reis zelf te organiseren.

Dag -x (zondag 11 september 2016):

Vandaag is een informatienamiddag gepland betreffende de Alaska-Vuurlandtrip van 2017. Deze gaat door in Zeddam, even voorbij Arnhem.

Het is halfacht en het regent heel zacht. Ik vertrek op de GS richting Zeeland. Nog vůůr ik de Westerscheldetunnel bereik is het reeds gestopt met regenen. Wat later bereik ik de Deltawerken in Zeeland en volg even de kustlijn om dan langs Zierikzee en Dordrecht een mooie wandelrijweg op te zoeken op een hoge dijk langs de Waal. Het is ondertussen terrasjesweer geworden. Alvorens de veer te nemen stop ik voor een koffie en een appelgebakje in de zonnige voortuin van een theesalon aan de dijk. Wachtend op de veerboot voer ik ondertussen een praatje met een oudere man aan een tafeltje naast me.

veerdordrecht

Ik heb deze trip langsheen de Waal reeds twintig jaar terug ook eens gemaakt en mij toen voorgenomen hier eens met Christien te komen. Nu ben ik toch weer alleen, maar geniet toch van de ontmoetingen met andere motards en van de mooie uitzichten. Omstreeks ťťn uur hou ik opnieuw halt op een terrasje op de markt in Zaltbommel. De tafeltjes zijn druk bezet, vooral motards en fietsers.

Na nog heel wat kronkels en nog een oversteek per veer bereik ik rond halfvier Zeddam. De laatste 5 kilometers rij ik achter een PanEuropean. De bestuurder staat nu en dan even recht op zijn voetsteunen, als reed hij op onverhard. Zoals verwacht houdt hij uiteindelijk ook halt voor het huis van Dafne en Rob van Ride-onMotorTours. Hij stelt zich voor als Hans Kroos, 68j.. Het vergaderlokaaltje stroomt al gauw vol. We maken kennis met elkaar en polsen naar elkaars plannen. Van de achttien aanwezigen is de helft toch van plan mee te gaan. Terwijl Dafne haar exposťe geeft verzamel ik enkele contactgegevens van de andere deelnemers op een blad dat ik laat circuleren.

dafne

De trip start op 17 augustus 2017 op eigen motor van hartje Alaska naar Vuurland, samen met Motorreisorganisator Ride-on MotorTours. Dit betekent vier zomerse maanden  en 30.000 kilometers  uiteenlopende soorten landschappen. De gebieden die we doorkruisen strekken zich uit over de Rocky Mountains van de ene naar de andere canyon, via verschillende nationale parken tot in de woestijn. We rijden doorheen Midden-Amerika. In Panama nemen we een zeilboot om de Darien Gap heen naar Colombia. In Zuid Amerika gaat het verder doorheen de Andes, met o.a. de Canyon del Pato, Macchu Picchu en het Titicacameer. Zuidelijker liggen het nationaal park Torres del Paine, de gletsjer Perito Moreno, de Cordillera Austral en Patagonia die via de Routa Cuarenta verbonden worden.

calloftherockies

Enkele rode draden van de reis zijn berglandschappen, canyons, rivieren, en ontginning van bodemschatten, maar ook vroegere beschavingen, volksverhuizingen, kolonisering en missionering in al zijn aspecten. Honderden godvergeten dorpjes. Genieten van kleuren en geuren, en afzien van regen, hitte, zon en kou. En dan zijn er de mensen ter plaatse, overal vriendelijk en gastvrij, zolang je respectvol bent en niet met hen in competitie treedt.

Maar vooral volg ik de dikke rode draad die ik vervlochten heb uit 60 jaar beelden, woorden, films, boeken en muziek.

Terug naar de werkelijkheid: vragen stellen, noteren, afspraken maken,... Ellie van den Bosch en Leo Groot zijn ook vastbesloten om mee te gaan, samen op een BMW 1200GSA. Harry Vermeirssen uit Terneuzen aarzelt nog, maar heeft er wel zin in. Twee mensen zijn reeds ingeschreven, maar afwezig: Rob en Joke Veerman. Zij maken de reis samen op een zware KTM.

Het wordt uiteindelijk 20u vooraleer ik de terugweg aanvat naar huis.

Nu wachten op groen licht.

Dag -x (vrijdag 14 oktober 2016):

De afgelopen weken ben ik op zoek gegaan naar Belgische reisgezellen. Deels om zeker aan een voldoende aantal deelnemers te geraken zodat de reis doorgaat, maar vooral omdat ik zoveel mooie reiservaringen heb met collega's artsen, die mij op de meeste van mijn reizen vergezelden. Ik kreeg hierbij de hulp van Henk Van Nieuwenhove van Artsenkrant:

 ak20161014def2

Het artikel slaat wel aan, want diezelfde dag nog krijg ik een enthousiast telefoontje van Eric, een 53-jarige collega uit Roeselare. Wat niemand weet: ik maak deze reis niet met bovenstaande blitse BMW, boordevol elektronica, maar met een oude betrouwbare Honda Transalp, waar elke lokale mecanicien vlot kan aan werken.

Dag -x (zaterdag 22 oktober 2016):

Met het artikel in Artsenkrant ga ik zelf actief op zoek naar bijkomende reisgenoten, want hoe meer expertise en diversiteit je aan boord hebt, zowel technisch als cultureel, hoe hoger de kans op een geslaagde reis. Vandaag ontvang ik collega's op een informatienamiddag in de Koffiehoek van RAD-Willebroek. Mijn Rusland-kompaan Eddy is ook aanwezig. Hij woont vlakbij in Hoboken.

Er komen niet veel mensen opdagen, maar het zijn wel enthousiastelingen. Eťn ervan, ook een Erik, geeft mij wel te kennen dat de kans groot is dat hij meegaat, weliswaar slechts voor het tweede deel van de reis. Zijn vrouw, die zelf ooit met de motor reed, is ook aanwezig en staat er volledig achter.

wp_20161022_16_19_14_pro

We babbelen de hele namiddag, en wisselen heel wat interessante informatie uit. Om 17u neem ik de biezen en rij tevreden in een zachte mooie najaarszon terug naar huis. Onderweg passeer ik langs Moerbeke, en vraag mij af hoe Jurgen Bogaert is gevaren?

Dag -x (dinsdagdag 8 november 2016):

De beslissende email is binnengekomen: de trip Alaska - Vuurland gaat door in 2017. De startdatum staat evenwel nog niet vast omdat die afhangt van de overtocht Panama - Colombia per zeilboot.

Dag -x (woensdag 9 november 2016):

Vandaag opgestaan met de uitslag van de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten. We zullen onze passage doorheen de VS maken langs uitgesproken Trumpstaten: Alaska (AK), Montana (MT), Wyoming (WY), Utah (UT) en Arizona (AZ).

election_us

Dag -x (zondag 8 januari 2017):

Sommige familieleden hopen nog steeds stilletjes (de een al wat stiller dan de andere) dat deze reis niet zou doorgaan.

Maar de kogel is door de kerk. De reis gaat dit jaar door !

Vandaag komen we samen in Zeddam om de route te bespreken, en om wat nader kennis te maken met elkaar.

wp_20161111_15_35_12_pro

Om 13 uur in Zeddam zijn de meesten reeds aanwezig. De bespreking van de route gaat vlot, maar neemt zoveel tijd in beslag dat we met moeite elkaar wat beter leren kennen. Dat moet de volgende keer beter !

De groep is ondertussen iets uitgebreid met 3 personen die ons vanaf Cartagena in Colombia vervoegen.

Toch lijkt het geheel mij een heel leuke rustige groep: twee koppels, en daarnaast allemaal tanende of grijzende mannen. Ik ben de enige Belg.

Dag -x (zondag 29 januari 2017):

Vandaag op bezoek bij mijn zus Dominique. Zij woont net over de grens in Nederland. We bekijken samen het videootje dat ik als introductie kan gebruiken om zonder problemen de VS binnen te geraken.

https://www.youtube.com/watch?v=ELD2AwFN9Nc

Dag -x (zondag 5 februari 2017):

Een aantal onder ons hebben reeds hun vlucht naar Alaska vastgelegd en een hotel geboekt ter plaatse om Anchorage en omgeving nog eens te kunnen bezoeken vůůr de uiteindelijke start van de Motorkaravaan naar UshuaÔa.

Ondertussen zijn Rob Veerman en ik druk bezig geweest om vanuit 'de ruimte' met de hulp van kameraden Gugol en Yutyub de mogelijke routes te verkennen, alternatieven voor droog of nat weer vast te leggen, en alles in te passen in de routekalender. Ook zullen we aan de groep suggesties voorleggen voor eventuele route-aanpassingen.

We hebben met de meeste kompanen afgesproken om op de volgende bijeenkomst eerst eens samen te gaan lunchen om elkaar wat beter te leren kennen.

Dag -x (zaterdag 25 maart 2017):

Op de motor naar Zeddam. De deelnemers aan de motorkaravaan Alaska-Vuurland komen om 13u opnieuw samen om de route te bespreken, evenals de voorbereiding van het noodzakelijke papierwerk.

Wij hebben afgesproken om iets vroeger aanwezig te zijn en samen te lunchen. Zo leren we elkaar al iets beter kennen. De tijd vliegt voorbij en aldra is het 18u. Rob en Joke, evenals ikzelf, hebben een hotelletje geboekt aan de rand van het dorp. Tijdens het diner is er nu wat meer tijd om wat meer over elkaar te weten te komen.

Morgen zal ik na het ontbijt onmiddellijk huiswaarts keren.

Dag -x (zaterdag 1 april 2017):

Motorinspectiedag bij Ad Mies (forumnaam Waffie) in Sprundel, in de buurt van Breda.

Ik ben lid van de TransalpClub Nederland en laat vandaag mijn oude Transalp keuren door een team van professionele Transalp-experten.

IMG_20170401_105223

De keuring gebeurt heel wat grondiger dan de autokeuring bij ons, maar het alpje laat zich van haar beste kant zien en haalt een mooi rapport.

IMG_20170401_110656b

Nu kan ik met een gerust hart naar Amerika vertrekken.

Dag -x (vrijdag 21 april 2017):

Het regelen van een visum is vaak een ingewikkelde bedoening, maar de procedure voor de VS slaat toch wel alles. De voorbereidingen (de gegevens voor de aanvraag verzamelen en vervolgens de aanvraag invullen) hebben ruim 4 uur in beslag genomen.

Vandaag rij ik op de motor naar de Amerikaanse ambassade in Brussel. Het is redelijk koud maar het vriest niet. Ik ben ruim op tijd en moet nog een kwartier buiten aan het hek wachten. Binnen het domein van de ambassade moet ik ook nog wat wachten, en mag dan naar binnen voor een veiligheidscontrole zoals op de luchthaven. Dan weer wachten. Dan mijn foto en paspoort afgeven. Weer wachten. 15 minuten later is het alweer mijn beurt, ditmaal om vingerafdrukken te laten afnemen: alle vingers van beide handen. Elk van die vingers is immers in staat tot het plegen van een misdrijf. Het personeel is correct en vriendelijk. Ik ga weer zitten en nog een kwartier later mag ik mij aanbieden voor het interview. Een vriendelijke man stelt mij enkele eenvoudige vragen, in het Engels weliswaar. Hij vraagt welke medische specialiteit ik beoefen. Ik toon hem vervolgens de reisroute en de promotiefolder van de reis. Hij noteert de naam van Ride-On en vraagt of hij mee mag. Ik zwijg wijselijk over de kostprijs van de reis  en antwoord hem enthousiast: "Zeker! We zoeken nog mensen om mee te gaan!". "Uw visum is goedgekeurd en het wordt u volgende week opgestuurd". Eťn minuut later sta ik dus weer buiten; Ik ben een uur binnen geweest voor een totale procedure van 3 minuten.

En nu naar Luc en Dominique. Luc is een oude vriend met wie ik opgroeide in Watervliet. Ik maakte net twintig jaar terug een Fly-and-Drive reis samen met Luc doorheen British Columbia, Idaho en Washington.

CAN5

In die jaren maakten wij samen elk jaar een mooie reis, en vanaf 2000 ook nog samen met zijn vrouw Dominique en ťťn van mijn dochters, tot aan de geboorte van hun dochter Amber.

P0001022

We gaan met ons drieŽn  lunchen in Engelenburcht, een taverne binnen een voormalige school, en wisselen alle familienieuwtjes uit. De tijd gaat zo snel voorbij en dan gaat het om drie uur terug naar Watervliet, net op tijd terug voor de raadplegingen.

Dag -x (zondag 21 mei 2017):

Opnieuw bijeenkomst van de Amerika-gangers in Zeddam.

Het nodige papierwerk wordt besproken. We krijgen richtlijnen voor het oplijsten van de bagage, het beladen en tenslotte het inkratten van de motoren.

bagage

Dan worden de routekaarten uitgedeeld: voor elkeen een stapeltje

allmaps

Vervolgens workshop 'bush medics'. We leren veilig een helm losmaken en verwijderen.

bushmedics

Na de lunch volgt de workshop 'bush mechanics'.

bushmechanics

Rond 15 uur trekken we naar Ulft, waar we eerst bekomen op een zonovergoten terrasje, en vervolgens gezamenlijk dineren in de DRU Cultuurfabriek.

Dag -x (maandag 3 juli 2017):

De laatste dag van mijn jong leven. Morgen wordt ik 60 en begin ik aan de volgende  helft van mijn verblijf op deze aardbol. Niets zal meer hetzelfde zijn als vroeger.

Dit weekend heb ik de vrije toegang tot mijn kabinet afgesloten. De komende maand zie ik enkel nog patiŽnten die ik zelf uitgenodigd heb. Op het eind van het jaar neem ik de handschoen weer op, maar hij zal stijver zijn en gekrompen zijn.

De motor staat klaar, evenals het grootste deel van de bagage. Zaterdag breng ik dit alles naar Rotterdam, waar we de motor zullen inkratten voor de vlucht naar Anchorage.

Dag -x (zaterdag 8 juli 2017): Inkratten van de motoren

Ik heb gisteren namiddag samen met mijn broer Philippe mijn Transalpje geladen in zijn ruime bestelwagen.

DSC05869

Vandaag rijden we naar de haven van Rotterdam om de motor in een krat te laden voor transport per luchtvracht naar Anchorage. In een grote loods worden de motoren op hun ellebogen gezet en ontdaan van te ver uitstekende onderdelen zoals scherm en spiegels. In de kist is ook voldoende ruimte voor hem, kledij en bagage.

DSC05873

Alles wordt zo nodig omwikkeld met beschermfolie en dan stevig vastgesjord.

DSC05894

Rob controleert of alles stevig genoeg staat en we sluiten de kisten af.

Dag -x (vrijdag 14 juli 2017): Afscheid van mijn patiŽnten

Op 1 juli heb ik mijn antwoordapparaat aangezet: mijn patiŽnten kunnen mij vanaf vandaag niet meer bereiken. Ze zullen beroep moeten doen op mijn collega Eddy of op andere collega's uit de buurt.

Nochtans heb ik nu de afgelopen twee weken niet stilgezeten. Ik heb in stilte nog eens 350 dossiers overlopen van patiŽnten die chronische zorg nodig hebben, en heb daarvoor een gepast klein summier dossiertje samengesteld. Een aantal patiŽnten krijgen nog een laatste afspraak deze maand, en geleidelijk aan kan ik de meeste namen op mijn lange lijst doorstrepen.

De meeste patiŽnten steunen mijn initiatief; sommigen hebben het er wat lastiger mee.

 dokter zorgeloos